Kadanz

De wind
De deur valt in het slot,

je kijkt niet eens meer op.

Hij is gegaan, de dag is weer begonnen.

Al is het dan nog vroeg, je voelt je nu al moe, na zoveel strijd tot de dag is overwonnen.



Je ruimt de kamer op, de afwas in het sop, je neemt de meubels af en lucht de bedden,

maar onder alles door, het ruisen dat je hoort, je bent alleen en niemand kan je redden.



Want steeds hoor je de wind,

steeds hoor je de wind.



Dan sta je voor het raam,

je ziet de mensen gaan.

De wereld zwijgt en lijkt je te vergeten.

De plaat van J.J. Gail, het word een ritueel,

je draait hem hard om de stilte te doorbreken.



Je ruimt de kamer op, de afwas in het sop, je neemt de meubels af en lucht de bedden,

maar onder alles door, het ruisen dat je hoort, je bent alleen en niemand kan je redden.



Want steeds hoor je de wind,

steeds hoor je de wind,

steeds hoor je de wind en er is niets dat je kan doen.



En onder alles door, het ruisen dat je hoort, je bent alleen en niemand kan je redden.

oh baby, steeds hoor je de wind,

steeds hoor je de wind.



Je hebt toch wat je wou, een man die van je houd.

Toch is het niet compleet, je voelt dat iets ontbreekt.

Steeds hoor je de wind en er is niets dat je kan doen tegen de wind, tegen de wind.

Steeds hoor je de wind.

From Paroles Mania